همه ما از وقتی که با اینترنت آشنا شدیم به علت جذابیتی که داشته دوباره به آن برگشته ایم و به قول معروف دوباره وصل شده ایم. حالا این جذابیت هر چه بوده باشد، مهم آن است که ما را وادار کرده دوباره برگردیم.

الان دیگر می توان با اینترنت به غیر از اطلاع رسانی کارهای دیگری انجام داد و در واقع خدمات رسانی کرد.

در اوایل می شد فقط با کامپیوتر به اینترنت وصل شد و مکان اینترنت گردی یا خانه ما بود و یا کافی نت.

ولی با آمدن گوشی هایی با امکان وصل شدن به اینترنت دیگر همه جا می توان به اینترنت وصل بود و هیچ محدودیت مکانی ندارد.

جدیدن هم این فناوری به تلفن های همگانی اضافه شده و شما می توانید با کارت تلفنی که در دست دارید به اینترنت وصل شوید.

این تلفن های همگانی که با نام های تلفن های مالتی مدیا در سطح پایتخت نصب می شوند، قابلیت اتصال به اینترنت و اینترانت رو دارند.

دیگر زمان آن به پایان رسیده است که با تلفن های همگانی فقط می شد با 10 تومانی که در دست داشتید،زنگ بزنید و وسط مکالمه شرررخ(صدای افتادن سکه و تمام شدن وقت مکالمه) قطع شود.

الان می تونید وقتی در انتظار مترو هستید و دیدید فیش برقتان را پرداخت نکردید،بلافاصله با این تلفن های همگانی پرداخت کنید،البته اگر تلفن همراه اینترنتی ندارید.

ولی باز هم این خدمات با اینترنت کم سرعتی که ایران دارد نمی تواند به بهترین شکل اجرا شود.

شما فرض کنید کنار خیابان در حال وارد شدن به یک سایت هستید. صفحه در حال لود شدن است و ناگهان یکی سر می رسد که آقا زود باش تلفن واجب دارم،در این حال شما یا باید به فرد بگویید صبر کنید تا سایت بالا بیاد و یا باید بدون نتیجه قطع کنید و پولی بپردازید که به خاطرش هیچ خدماتی دریافت نکردید.

به هر حال این خدمات جالبی است که امیدوار می رود در تمام کلانشهر ها به اجرا در بیاید.

به امید روزهای بهتر از امروز ...

همانطور که در پست هایی قبلی اشاره شده بود آیفون جدید اپل با نام 4s در چهار اکتبر رونمایی شد.

مراسم معرفی آیفون جدید با مراسم های قبلی یک تفاوت عمده داشت و اون نبود استیو جابز بود.

استیو جابز در آن مراسم حضور نداشت تا با شگردهای بی نظیر خود آیفون جدید را معرفی کند و این بود که آیفون 4s با مظلومیت معرفی شد و به تمام شایعات پایان داد.

استیو جابز ماه پیش به دلیل بیماری سرطان لوزالمعده یی که داشت از مدیریت اپل استعفا داد.

استیو جابز در سال ۱۹۵۵ در سانفرانسیسکو به دنیا آمد و در سال 1976 با همکاری استیو ووزنیاک شرکت اپل را تاسیس کرد.

و سرانجام دیروز چهارشنبه 13 مهر با همه موفقیت ها و ابتکاراتی که در اپل و دنیای فناوری داشت این دنیا را وداع گفت.

روحش شاد.

این روزها خیلی ها منتظر معرفی آیفون 5 از طرف اپل هستند. همه منتظر هستند تا ببینند که بالاخره آیفون 5 چه شکلی است،چه امکانات جدیدی داره.

از گوشه کنار هم خبر می رسد آیفون جدید پردازنده و گرافیک بهتر و سریعتری خواهد داشت.

یکی از ویژگی هایی که آیفون جدید خواهد داشت استفاده از پردازنده های دوهسته ای A5 است.

A5 برای اولین بار در ماه مارس با آی پد 2 معرفی شد.

اپل در آن زمان ادعا داشت با A5  کارایی گرافیکی نه برابر نسبت به نسخه قبلی افزایش یافته است.

نمودار بالا آزمون GLBenchmark است که توسط Anandtech گرفته شده است. این نمودار به خوبی نشانگر گرافیک بالای A5 نسبت به A4 است.

به نظر می رسد اپل آیفون جدید خود را  4 اکتبر رونمایی کند.

اتفاقی که باعث شد این مطلب رو بنویسم در نانوایی افتاد.

امروز رفته بودم نانوایی برای خریدن نون . در نوبت بودم که یک مادر با بچه ی کوچک خود آمد نانوایی.

بچه ی نسبتا شلوغی بود،همه جا می رفت، می پرید، بازی می کرد(کاش من جای اون بودم)، به دنبال اون مادرش: محمد نرو اونجا، اونجا خوخان داره ها میاد میخورتت، بیا اینجا نمی خوایم نان بخریم بیا بریم خونه. جملاتی بود که مادر بیچاره می گفت تا محمد رو از کاری که می کرد باز داره تا یه وقت اتفاقی براش نیفته.

پیش خودم فکر می کردم چه مهری در قلب این مادر هست که یک لحظه هم از بچه اش چشم بر نمی داره و همه زندگیش رو صرف بزرگ کردن بچه اش می کنه.

هیچ وقت یادم نمی ره زحمات مادرم و مادرانی که با عشقی که فقط مخصوص خودشونه و اون عشق رو پیش هیچ کسی نموتونی پیدا کنی بچه هاشون رو بزرگ می کنند و به اون ها رسم زندگی می آموزن.

نمی دونم چرا وقتی این مطلب رو می نویسم یاد اون مادری افتادم که زیر آوار برای اون که بچه اش نمیره انگشتشو برید و به دهان بچه گذاشت تا نمیره.

این مطلب رو تقدیم می کنم به تمام مادران عاشق جهان

ان شا الله همیشه سایشون بالای سر ما باشه.

به امید روزهای بهتر از امروز...

آدم وقتی گاهی وقتها فکر می کنه می بینه خیلی از مردمی که دور و بر ماست خیلی بیچاره اند.

بیچاره از اینکه هیچی ندارند نه ها ، بیچاره از اینکه همه چی دارند و لی انگار هیچی ندارند.

مثلا می بینی طرف به جای اینکه از امکاناتی که داره به نحو احسن استفاده کنه و به مشکلاتش غالب بیاد با تعصب های بی جا و غیر منطقی نه تنها از مشکلاتش رو کم نمی کنه بلکه زیاد تر هم می شه.

یادمه چند سال پیشا یک سریال از شبکه 3 پخش می شد که اسمش نرگس بود. حالا بگذریم از حاشیه های این فیلم که یکی از پرحاشیه ترین سریال های ایران بود چه هنگام پخش و چه بعد از پخش فیلم که جدیدن هم این شبکه های ماهواره ای دوباره دارند پخش می کنند. این خانواده پدرشون مرده بود، مادره بیمار و شدیدا مشکل پول داشتند که مجبور بود مادر و یکی از دخترا کار کنند. آقا اینا به هر دری می زدند تا با این درآمد کم خانواده سازش کنند. حالا بگذریم از اینکه هدف از ساختن این فیلم چه بود من می خوام این رو بگم که این خانواده در خونه ای زندگی می کردند که کم کمش یه 2000 متری می شد. خوب یکی بگه بنده خدا بیا این خونه 2000 متری رو بفروش برو یدونه آپارتمان بخر بقیشو بزار بانک ماهیانه سودشو بگیر خرج زندگیت کن.

حالا این یک مثالش بود ، مثال های زیادی هست که در دنیای دورو بر ما اتفاق می افته

وقتی آدم فکر می کنه بیشتر به بیچارگی این گونه از مردم پی میبره.

به امید روزهای بهتر از امروز...

وبلاگ هایی که در پایین شما می بینید، حداقل 6 سال از عمرشون می گذرد.

در واقع این وبلاگ ها پدربزرگ های و پیش کسوتان بلاگستان فارسی هستند.

آ: آشپزباشی/ آق بهمن/ آزادنویس/ آچار فرانسه / آبی، خاکستری، سیاه /آونگ خاطره‌های ما / آفتاب‌پرست / آب / آبچینوس / آتشکده / آقاخره / آوازهای خاربیابان / آسپرین / آبی کوچک آرامش/ آواز عابری غریب / آلوچه خانم / آورا / ۱۶ وبلاگ 

ا: ارزیابی شتابزده / الپر / امشاسپندان/ از پشت یک سوم/ الیزه/ افسون فسرده / از زندگی/ این خانه سیاه است / اکسیر / الوند / الهه مهر  / علی اوحدی / ایران بان /۱۳ وبلاگ

 ب: بلاگ‌نوشت /باران دردهان نیمه‌باز/ بابونه / بیلی و من/ بوی کاغذ / بیداد / بی‌بی باران / ۷ وبلاگ

پ:   پویا/ پارسانوشت/ پینگفلودیش / پزشک ۷۸ / پنجره التهاب / پیام ایرانیان / پسر معمولی / ۷ وبلاگ

ت: تیلا کاکتوس / تارنوشت / تادانه / ۳ وبلاگ

ح: حضور خلوت انس / حسن درویش‌پور / حباب/ حوا / حرف حساب / ۵ وبلاگ

خ:  خوابگرد / خیال تشنه / خواب‌زمستانی / خورشیدخانم/ خسن‌آقا/ خانم حنا /خدابیامرز/ خطورات سینا هدا / ۸ وبلاگ

د: دات/ دختر همسایه / داریوش‌کبیر/ دلم چون دریاست/ دکتررضا / دوستداران حیوانات و محیط زیست / ۶ وبلاگ

ر: رنگین کلام / رضاناظم / روزگار ما / راز/ رک‌گو/ روزنامه‌نگارنو / روبو / ۷ وبلاگ

ز: زیتون/ زنانه‌ها / زن نوشت/ زهرا/ زندگی دوگانه اینانا/ زاگرس / ۶ وبلاگ

س:  سلمان / سردبیر خودم/ سعید حاتمی /سیپریسک/ سیبستان / سی و پنج درجه/ سرزمین آفتاب / سیاورشن / سبیل طلا / سانتیمانتال / سینا / سایه / سرزمین رویایی / سپینود / ۱۴ وبلاگ

 ش: شبنم فکر/ شیندخت / شمال از شمال غربی / شب‌تار / شیدا / شراگیم / ۶ وبلاگ

ص: صفحه‌ی سیزده/ ۱ وبلاگ

ض: ضدخاطرات/ ۱ وبلاگ

ع: عبدالقادر بلوچ / عمو اروند/ عاقلانه / عصیان / ۴ وبلاگ

غ: غربتستان/ غلاف تمام فلزی / ۲ وبلاگ

ف: ف.م.سخن / فانوس آزاد / فرانکولا / ۳ وبلاگ

ق: قاصدک / قمار عاشقانه / ۲ وبلاگ

ک: کلاشینکف دیجیتال / کتابلاگ / کتاب شاهدخت سرزمین ابدیت / کلاغ سیاه / ۴ وبلاگ

گ: گاوخونی / گیله‌مرد آرمین/ گناهکار / ۳ وبلاگ

ل: لنیوم / لگوماهی/ لیلای لیلی / ۳ وبلاگ

م: ملکوت/ مریم اینا / مجید زهری/ ملاحسنی / من و ام اس / میداف / مریم گلی / مهرواژ / موومان پنجم / مردتنها / میرزا پیکوفسکی / مسافر / مخلوق / مژدگانی / مرثیه‌های خاک / ۱۵ وبلاگ

ن: ناتور/ نیک‌آهنگ / نقطه ته خط / نصیری فتو / نیاک / نوشی و وجوجه‌هایش / نازخاتون /  نسب آنلاین / نق نقو /  نارنج /۱۰ وبلاگ

و: وب نوشت/ وفادار دلشکسته / ۲ وبلاگ

ی: یک پنجره / یاداشت‌های تنهایی/ یک جستجوی همیشگی / یک اهری و اتفاقات ساده / یک لیوان چای داغ / یرقان / یک وجب خاک اینترنت / ۷ وبلاگ

مجموع وبلاگها در این لیست ۱۲۳ وبلاگ

در پست های قبلی از آشناییم با اولین وبلاگ ایران گفتم. شاید خیلی دیر وبلاگ سلمان جریری رو زیارت کردم ولی خوب قسمت این بود.

بعد از آشنایی با این وبلاگ گفتم خوب این اولین وبلاگ بود، حالا دومین وبلاگ بلاگستان فارسی کدام است؟

این شد که به جستجوی دومین وبلاگ ایران بسیج شدم.در این جستجوها با وبلاگ ها و سایتهای زیادی آشنا شدم. به قول بعضی ها کلاسیک های بلاگستان رو دیدم و خیلی از مطالب خوندم که به تجربه ام افزود.

تا یافتم آنچه که مدنظرم بود. خیلی ها از وبلاگ سلمان به عنوان اولین وبلاگ یاد کرده بودند ولی باز اون خیلی ها یک نفر را توسعه دهنده این بلاگستان می دانستند که از شواهد معلوم بود وبلاگ اون یک نفر دومین وبلاگ ایران است.

بله حسین درخشان دومین کسی بود که در این بلاگستان ظاهر شده بود و شاید این دومین وبلاگ ایران است.

من به این دلیل به دنبال این وبلاگ بودم که شاید مطالب این وبلاگ برایم جالب توجه باشد ولی ای دل غافل این وبلاگ مسدود شده بود و اصلا مطلبی نبود تا دیده شود بلکه پسندیده شود.

بر خلاف ظاهر داستان صاحب این وبلاگ از خود این وبلاگ جالب تر بود.

حسین درخشان به قول یک نفر جاده خاکی را برای ورود وبلاگهای ایرانی آسفالت می‌کند ولی خود بعدها در چاله چوله می افتد.

البته آقای حسین در خشان وبلاگی دیگر با عنوان سردبیر:خودم دارد که از سال 2008 به روز نشده است.

حالا من نمی دانم وبلاگ سردبیر:خودم بازمانده آن وبلاگ است که تغییر مکان داده است یا نه! این نیز وبلاگی دیگر است اما آرشیو وبلاگ سردبیر:خودم از سال 2007 است.

حسین درخشان بعد از بازگشتش به ایران بازداشت می شود و به 19 سال!!! زندان محکوم می شود.

در هیچ یک از وبلاگ هایی که من بازدید کردم نوشته نبود که این وبلاگ دومین ایران هست ولی من 90 درصد مطمعن هستم که وبلاگ آقای حسین درخشان دومین وبلاگ ایران است.

نوشته من اولین نوشته در بلاگستان فارسی است که به  دومین وبلاگ ایران پرداخته است!!!!

به امید روزهای بهتر از امروز...

بلاگستان تولد 10 سالگیت مبارک.

بله 10 سال گذشت از اون روز که اولین نوشته ، نوشته شد. با خودم فکر می کردم 10 سال پیش که سلمان داشت اولین مطلب بلاگستان فارسی رو می نوشت، در چه حالی بود. آیا فکر می کرد که 10 سال بعد بلاگستان این قدر بزرگ بشه.

بگذریم به رسم دوساله ای، عده ای از وبلاگ نویسان فارسی در هفته وبلاگ نویسی نوشته هایی با عنوان های متفاوت راجب این هفته می نویسند. من نیز امروز قصد دارم خاطرات این دوسال وبلاگ نویسیم رو بنویسم.

وبلاگ نویسی رو از 88/8/8(اگه گفتید این روز چه روزیه) شروع کردم. همین وبلاگ رو آن روز ساختم و وارد دنیای وبلاگ نویسی شدم. اوایل وبلاگ نویسی رو نوشتن شعر و داستان و این جور چیزها می دونستم، خوب اوایل راه بود. برای همین هم اولین نوشته ام یک شعر بود.

بعد از مدتی دیگر از همه چیز می نوشتم. از سینما و تلویزیون گرفته تا مطالب ورزشی، در این کار هم موفق بودم و در یک مدت کوتاهی رنکینگ وبلاگ رو رسوندم به 2 (از نظر بازدید می گم).

ولی بعدها از این سبک نوشتن خسته شدم ، چون اواخر دیگه کارم شده بود کپی کردن. تا اینکه با وبلاگ آقا سلمان برخورد کردم. کمی از مطالب وبلاگ ایشون رو خواندم و معنی واقعی وبلاگ نویسی رو دانستم.

از آن روز تا به حال سعی می کنم مطالبی رو بنویسم که به درد بخور باشه. دیگه نه از مار دوسر می نویسم نه عکس های فلان بازیگر رو می گذارم. نوشته هایی را می نویسم که از ذهنم می چکه بیرون.

طراح: آرش اصغری

در این مدت دو سال وبلاگ های زیادی دیدم با سایت های زیادی آشنا شدم . خیلی از مطالبی که نمی دونستم رو خواندم و دانستم. دوستان زیادی پیدا کردم که در خیلی از مواقع به من کمک کردند، ازهمه آنها تشکر و قدردانی می کنم.

در آخر به همه شما به همه شمایی که وبلاگ می نویسید این روز رو تبریک می گویم و امیدوارم بلاگستان از رکودی که اهالی اون از آن صحبت می کنند در بیاید.تشکر می کنم از همه کسانی که در پررونق شدن این بلاگستان زحمت کشیده اند. فقط همین.

به امید روزهایی بهتر از امروز...

من وبلاگ نویسی رو از 1388/8/8 شروع کردم و این روز این وبلاگ رو که اولین وبلاگ من است ، ساختم.

در اول به نظرم وبلاگ نویسی یعنی نوشتن شعر و داستان و ... بود، خوب اول راه بود.

یه زمانی هم از این موضوع ها نوشتم ولی بعد دیدم این چیزا زیاد طرفدار نداره و من راهنمایی شدم به سمت چیزهایی که طرفدار داشت، از مرگ فلان بازیگر گرفته تا بوجود آمدن یک مار دوسر یا فرزند نامشروع فلان بازیکن فوتبال و عکس های خنده دار ایرانی.

اینا طرفدار داشت ولی طرفدار ثابت نداشت.در این راه موفق بودم و تا جایی رفتم که در زمان کوتاه تونستم رنکیگ گوگل وبلاگ رو به 2 برسونم، ولی بعد یک مدت خسته شدم. این چیزی نبود که من از وبلاگ نویسی میخواستم، برای همین هم است که الان از مطالبی که در آن دوره نوشتم یه جورایی خجالت می کشم.

تا اینکه اولین وبلاگ ایران رو دیدم ، کمی از مطالبش رو خوندم و معنی دقیق وبلاگ نویسی رو فهمیدم. شاید برای شما هم اولین مطلب وبلاگ ایران جالب باشه، پس این مطلب رو می گذارم تا شما هم بخونید:

(وب نوشت) اصلا يعني جي؟
وب نوشت بر وزن دست نوشت يك اصطلاح من در آوردي است! خيلي جدي نگيريد! اما weblog به وب سايت يا homepage اي ميگن كه شامل نوشته هاي شخصي يك نفر راجع به چيزها و نكات جالبي كه ميبينه يا بهشون فكر ميكنه هست. weblog ها معمولا هر روز update مي شوند. ميتونيد مجموعه اي از weblog كلي آدم رو در اين قسمت از سايت google ببينيد.
وب نوشت من شامل چه چيزهايي ميشه؟
... از نكات جالبي كه در طول روز از اينور و اونور مي خونم و مي شنوم ... تا چيزهاي جالبي كه روي وب پيدا مي كنم ... تا فكرها و نكاتي كه به ذهنم مي آد ... همه چي! ...

این اولین نوشته وبلاگ Salman's Weblog   بود.

من با مطالعه این وبلاگ نحوه وبلاگ نویسیم رو متحول کردم.

از این به بعد مطالبی رو می نویسم که حداقل به درد یک نفر بخورد و از چرت و پرت نویسی خودداری خواهم کرد.

حالا شاید اولین مطلب وبلاگ من هم براتون جالب باشه ، در زیر اولین نوشته وبلاگ آی تای وب رو ببینید:

به نام خدا

نه از روحم نه از زنگم همان بی رنگ بیرنگم .

بیا بگشای در بگشای دلتنگم

حریفا! میزبانا! «میمان» سال وماهت بشت در چون موج می لرزد.

تگرگی نیست  مرگی نیست.

صدایی گرشنیدی صحبت سرما و دندان است.

جالب اینجاست که در نوشته بالا «ه» میهمان رو هم جا انداختم.

به هر حال دیگر مطالب چرت و چرت نخواهم نوشت، شاید روزی که الان هم در فکرش هستم، صاحب یک سایت بزرگ شوم ولی سعی خواهم کرد این وبلاگ رو آپدیت کنم.

از امروز وبلاگ نویسی را اصولی ادامه خواهم داد. قالب کنونی وبلاگ که یک قالب سنگینه هم عوض خواهم کرد.

به امید روزهای بهتر از امروز...